Η Μοναξιά ενός Ασυμβίβαστου Εκδόσεις Εξάντας Συγγραφέας βιβλίου Εισαγωγή ΑΡΧΙΚΗ Αναζήτηση
Μόνος και Ασυμβίβαστος

Με τη δραματική παραίτηση του Σπυρίδωνος από τον αρχιεπισκοπικό θώκο της Αμερικής το καλοκαίρι του 1999 έκλεισε μια δραματική φάση στην ιστορία της Εκκλησίας και της ομογένειας της Αμερικής, που αποκαλύφθηκε ότι χρησιμοποιήθηκαν απροκάλυπτα για να εξυπηρετήσουν τα σχέδια της ηγεσίας της Ορθοδοξίας.

Με τον οικουμενικό πατριάρχη Βαρθολομαίο,
όταν ακόμη δεν υπήρχαν σύννεφα.
(Κωνσταντινούπολη 1998)

Μέσα στην θυελλώδη τριετία έγινε καταφανές ότι οι θεσμοί υποτάχθηκαν στην υπηρεσία μιάς ομάδας συμφερόντων της αρχιεπισκοπής Αμερικής που προσέφεραν άλλοθι στη δίψα του Φαναρίου για πλήρη έλεγχο της μεγαλύτερης και πλουσιότερης επαρχίας του Θρόνου.

Το μοντέλο της αποσταθεροποίησης του Ιακώβου χρησιμοποιήθηκε στο σύνολό του και στην περίπτωση του Σπυρίδωνος με ελαφρές αποκλίσεις όμως, αφού στη νέα μεθόδευση κλήθηκε να παίξει και ο ίδιος ρόλο καρατερίστα. Ο πρώην αρχιεπίσκοπος με την άδηλη παρουσία του στη συμπαιγνία εναντίον του διαδόχου πήρε την ηθική ικανοποίηση απέναντι στον αιώνιο αντίπαλο, το Βαρθολομαίο, για τη δική του έξωση από το θρόνο...

Πρωταγωνιστές της επαναλαμβανόμενης παράστασης οι "πατριαρχικοί φίλοι" που κατεύθυναν πάλι το παιχνίδι μεθοδικά και αδίστακτα υποσκάπτοντας με κάθε μέσον τον αρχιεπίσκοπο όταν ανακάλυψαν ότι δεν εξυπηρετούσε τα συμφέροντά τους, καταστρατηγώντας κάθε ηθική όταν εκείνος δεν συνέπλευσε με τα κελεύσματά τους. Καλοβολεμένοι σήμερα στις επιτελικές τους θέσεις μετά τη θεαματική επιστροφή τους στην αρχιεπισκοπή κρατούν τα ηνία της προσφέροντας εκδουλέυσεις στο Φανάρι.

Πιόνια του ανελέητου παιχνιδιού οι μητροπολίτες που, μέσα στην τυφλή τους ανάγκη να αυξήσουν τις εξουσίες τους, δρομολόγησαν ανταρσίες και ρήξεις επί Σπυρίδωνος για να μείνουν μετά το τέλος του στα στάσιμα ύδατα των επισκοπών τους αδυνατώντας να αδράξουν τον αρχιεπισκοπικό θρόνο.

Κομπάρσοι στην περιπέτεια οι ιερείς και οι παραγοντίσκοι της Εκκλησίας της Αμερικής που επιστρατεύθηκαν για να προκαλέσουν αλυσιδωτές κρίσεις χτίζοντας ατμόσφαιρα κινδυνολογίας για διχασμό στην ομογένεια. Iκανοποιήθηκαν με τη σφαλερή εντύπωση ότι έπαιξαν ρόλο στην εκπαραθύρωση του αρχιεπισκόπου ανταμειβόμενοι με λόγια και επαίνους...

Διακινητές της κρίσης και οργανωτές των παρεκκλησιαστικών σχημάτων οι θιγμένοι παράγοντες της θεολογικής σχολής της Βοστώνης που είδαν να απειλείται η εξουσία τους στο χώρο της θεολογικής παιδείας. Αποκαταστάθηκαν αμέσως μετά την παραίτηση του Σπυρίδωνος, αλλά δεν έχουν αναλάβει πλήρως.

Στρατευμένοι στον κοινό αγώνα κατά του αρχιεπισκόπου οι οπαδοί της αυτοκεφαλίας και οι "αντιπατριαρχικοί κύκλοι" της Αμερικής που ανδρώθηκαν μέσα απο νέες οργανώσεις ελπίζοντας σε πλήρη απεξάρτηση από το Φανάρι. Η πρόταση του νέου συντάγματος της αρχιεπισκοπής που προβλέπει καθεστώς ημιαυτοκεφαλίας τύπου Κρήτης είναι το πρώτο βήμα προς το ζητούμενο.

Συμπαίκτες της ομάδας στο τελευταίο στάδιο και κάποιοι φορείς της ελληνικής κυβέρνησης που έβλεπαν να χάνεται το παιχνίδι του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού στην Αμερική από τη φόρα ενός νέου αρχιερέα ο οποίος έχτιζε πάνω στη θεσμική του υπεροχή το μέλλον της ομογένειας αρνούμενος να μοιρασθεί τα κεκτημένα.

Θορυβώδης υπόκρουση της ταραχώδους εποχής οι πηχυαίοι τίτλοι της ομογενειακής εφημερίδας "Εθνικός Κήρυξ" που αποτέλεσε το δέκτη των κατευθυνόμενων διαρροών από τα κέντρα και τα παράκεντρα εξουσίας επαναλαμβάνοντας το μοτίβο του Ιακώβου στην πολιτική της φθοράς του Σπυρίδωνος. Σήμερα επαναπαύεται στις δάφνες του ασκώντας κριτική στο Φανάρι και προπαγανδίζοντας την αυτοκεφαλία της Εκκλησίας της Αμερικής.

Επιστέγασμα της τρικυμιώδους τριετίας η εκλογή του Δημητρίου, ο οποίος με την επίφαση του "πνευματικού ηγέτη" έχει αφήσει εν λευκώ τη διαχείριση της αρχιεπισκοπής στο παράκεντρο της εξουσίας συμμορφούμενος προς τις επιταγές της Μητέρας Εκκλησίας κι ας είναι γιός "καθ' υιοθεσίαν".

Τούτο το απίστευτο σκηνικό της ίντριγκας, όπου περιπλέχθηκαν παιχνίδια εξουσίας, πολιτικές σκοπιμότητες, προσωπικές φιλοδοξίες, οικονομικά συμφέροντα και εκδικητικές τάσεις τραυμάτισε θανάσιμα το κύρος του θεσμού της Εκκλησίας σηματοδοτώντας την παρακμή της στο χώρο της ομογένειας.

Απομυθοποίησε το Πατριαρχείο που φάνηκε ότι αδίστακτα κινούσε τα νήματα ενός πολέμου χαρακωμάτων προκειμένου να εξωθήσει σε παραίτηση τον ιεράρχη τον οποίο ομόφωνα είχε εκλέξει τρία χρόνια πριν.

Προβλημάτισε την ομογένεια η οποία χρησιμοποιήθηκε, με κίνδυνο ακόμη και να διχασθεί, για να βιώσει δραματικά την κατάρρευση των θεσμών στο όνομα των οργανωμένων συμφερόντων.

Έξω από τον Λευκό Oίκο μετά τη συνάντησή του με τον πρόεδρο Κλίντον. Η παρέμβαση του Αρχιεπισκόπου για το γιουγκοσλαβικό τον Μάρτιο του 1999 προκάλεσε τη δυσφορία της ελληνικής κυβέρνησης

Κλόνισε οριστικά και αμετάκλητα την ενότητα της Εκκλησίας της Αμερικής με την ανύψωση των επισκόπων σε μητροπολίτες και την ενίσχυση της αδηφαγίας τους για εξουσία.

Μετέθεσε τα μεγάλα θέματα της διασποράς "εις εύθετον χρόνον" καθώς η αλλαγή της ηγεσίας στην αρχιεπισκοπή ακύρωσε όλη τη συστηματική προετοιμασία για τα εθνικά θέματα και για την ελληνόφωνη παιδεία.

Τέλος, διέσυρε τον αρχιεπίσκοπο και τον άνθρωπο Σπυρίδωνα με τον ανηλεή πόλεμο της λάσπης εναντίον του επί μια τριετία. Στο όνομα της εκπαραθύρωσής του θυσιάσθηκαν όλες οι αρετές του, η εργασιολατρεία του, η αποτελεσματικότητά του, η πολύπλευρη παιδεία του, οι οραματισμοί του για το μέλλον της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού στην Αμερική.

Οταν εκείνος αποχώρησε μονάχος από τη σκηνή με ασυνήθη αξιοπρέπεια, άφησε πίσω του για πάντα το παρακμιακό τοπίο της αρχιεπισκοπής.