Η Μοναξιά ενός Ασυμβίβαστου Εκδόσεις Εξάντας Συγγραφέας βιβλίου Εισαγωγή ΑΡΧΙΚΗ Αναζήτηση

TGANews - 29 Απριλίου 2004

Όταν η Μητέρα Εκκλησία δείχνει αγνωμοσύνη προς την κόρη...

Της Ιουστίνης Φραγκούλη, δημοσιογράφου-συγγραφέως

Μια απέραντη απογοήτευση κι ένα πλήθος ερωτημάτων έχει συσσωρεύσει η αλαζονική στάση του Πατριαρχείου σχετικά με το θέμα της εκλογής των Μητροπολιτών στις Νέες Χώρες και τους πρόσφατους χειρισμούς της Εκκλησίας της Ελλάδας.

Αφού ο οικουμενικός πατέρας τους προηγούμενους μήνες κατέστησε τους Ελληνορθόδοξους πιστούς κοινωνούς της έξαλλης συμπεριφοράς του, επικαλούμενος «φαρέτρες και βέλη», αφού εξάντλησε την εξουσιαστική του αδηφαγία με ανακοινώσεις και απειλές, αφού μετέτρεψε την εκκλησία σε μια αρένα αντιπαραθέσεων, τώρα απειλεί την Ελλαδική Εκκλησία με διχαστικές αποφάσεις που σκοπό έχουν να πλήξουν την ίδια την ενότητα του Ελληνισμού.

Ο κ. Βαρθολομαίος, σύμφωνα με τους επαϊοντες, διεκδικεί τα νόμιμα δικαιώματα του Θρόνου, όπως πηγάζουν από την πατριαρχική πράξη του 1928, ανοίγοντας τον ασκό του αιόλου σε θέματα ύψιστης εθνικής σημασίας. Λεηλατεί τις ψυχές μας απαιτώντας με ακραίους τρόπους να επέμβει στα εσωτερικά της Εκκλησίας της Ελλάδας. Ο τελικός του στόχος είναι να έχει τον κύριο λόγο στη σύνθεση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδας, επιβάλλοντας αρχιερείς τους οποίους θα ελέγχει για να ασκήσει δική του αμφίβολη πολιτική εις βάρος της ενότητάς μας.

Όλο αυτό το διάστημα, που εκκλησιαστικοί και πολιτικοί άνδρες προσβάλλουν τη λογική και την ηθική μας με επιχειρήματα εκατέρωθεν, έπρεπε να είχαν ψυθυρίσει στον κ. Βαρθολομαίο πως η θέση του θα επέβαλε τη γενναιοδωρία ενός πατέρα. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης όχι μόνο δεν έπρεπε να διεκδικεί επί μήνες και κραυγαλέα τα εκκλησιαστικά του δικαιώματα στις Νέες Χώρες αλλά ήταν χρέος του να κλείσει αυτό το θέμα, παραδίδοντάς τις οριστικά και αμετάκλητα στην Εκκλησία της Ελλάδας, όπου ανήκουν γεωγραφικά και εθνικά.

Αυτό ήταν το ύψιστο χρέος του. Θάπρεπε να είχε συνειδητοποιήσει ότι το Φανάρι έχει κοστίσει στην εθνική μας πολιτική τα μάλα. Για να διατηρηθεί αυτή η μικρή φλόγα στην Κωνσταντινούπολη έχει επί σειρά δεκαετιών αιμορραγήσει η ελληνική της ομογένεια αδιαμαρτύρητα, έχουν κλείσει τα ιδρύματά της κι έχει συρρικνωθεί η παρουσία του Ελληνισμού ανεπιστρεπτί.

Ο κ. Βαρθολομαίος είχε κύριο χρέος του να στρέψει την ποιμαντορική του ράβδο στον Ελληνισμό της Διασποράς που αποτελεί κεφάλαιο ύψιστης σημασίας για το Γένος και την Ορθοδοξία.

Αλλά και στις επαρχίες του Θρόνου, συγκρουσιακή πολιτική έχει επιλέξει. Στην Αμερική εκπαραθύρωσε τους αρχιεπισκόπους Ιάκωβο και Σπυρίδωνα με ανορθόδοξο τρόπο ανοίγοντας ένα συρίγγιο στην εκκλησία και την ομογένεια. Η πίστη της ομογένειας στο θεσμό δοκιμάζεται με τον κατακερματισμό της Αρχιεπισκοπής Αμερικής σε μητροπόλεις και την πλήρη κατάργηση του λόμπι. Κλυδωνίζεται από τα αυξανόμενα χρέη της Αρχιεπισκοπής Αμερικής και την ανικανότητα του πηδαλιούχου της να κρατήσει το σκάφος της Θεολογικής Σχολής της Βοστώνης. Αλλά το χριστεπώνυμο πλήθος σκανδαλίζεται περισσότερο από την αλαζονία ενός ιερέα, του π. Άλεξ Καρλούτσου που έχει επιβάλει τον εαυτό του στη διοίκηση της Αρχιεπισκοπής, επικυρώντας το ρόλο του ακόμη και στο επίσημο δελτίο της Λέσχης των 100 ως επιβλέποντος τον αρχιεπίσκοπο Αμερικής.

Στην Αυστραλία ο κ. Βαρθολομαίος επίσης ακολούθησε την οδό της κλιμακούμενης κρίσης με τον κ. Στυλιανό, διορίζοντας αντικανονικά μητροπολίτη στη Νέα Ζηλανδία, αντί να στηρίξει τον αρχιερέα του στα διάφορα προβλήματα του θρόνου.

Η Αγγλία ακόμη δεν έχει επουλωθεί από το τραύμα της παραίτησης του Θυατείρων Μεθόδιου αντικανονικά σε μια νύχτα. Η Γαλλία δεν ξεπερνάει το πλήγμα της μετάθεσης του μητροπολίτη και ποιμένα της Ιερεμία στην Ελβετία. Και η Ελβετία δεν συγχωρεί την εκπαραθύρωση του Δαμασκηνού, που αποτέλεσε τον στύλο της Ορθοδοξίας στην καρδιά της Ευρώπης επί δεκαετίες.

Παντού πληγές αφήνει η πολιτική του Φαναρίου. Ακόμη και στη Ρόδο πρόσφατα έγινε υποκλοπή της υπογραφής του γηραιού μητροπολίτη της για να τον παραιτήσει η πατριαρχική σύνοδος της οποίας -ώ της ειρωνίας!- ήταν μέλος. Και η Μητρόπολη της Ρόδου διαμελίσθηκε στα δύο προκαλώντας το κοινό αίσθημα.

Τώρα ο κ. Βαρθολομαίος καλεί όλη την Ιεραρχία του Θρόνου για να έχει την πολιτική κάλυψη όταν θα επιβάλει τη διχαστική και ανορθόδοξη τιμωρία στην Εκκλησία της Ελλάδας. Τώρα ζητεί συνενόχους για να κλωνίσει την ενότητα του Ελληνισμού.

Ας ξεφύγει το Φανάρι, επιτέλους, από την εγωιστική και άκαρπη πολιτική της κατά μέτωπον επίθεσης. Αφού ολάκερη η ιεραρχία θα έχει συγκεντρωθεί στην Κωνσταντινούπολη ας φερθεί η Μητέρα Εκκλησία όπως αρμόζει προς την κόρη της, από την οποία τόσα χρόνια ευεργετείται. Ας καταργήσει την πατριαρχική πράξη του 1928 προσφέροντας τις μητροπόλεις στην Ελλαδική Εκκλησία αδιαφιλονίκητα. Παρά τους ευσεβείς πόθους, φαίνεται πως «ο καιρός» δεν είναι ορατός στον ορίζοντα!